Dżibuti

	République de Djibouti; جمهورية جيبوتي; Republika Dżibuti
Flaga Dżibuti	Godło Dżibuti
	Hymn: hymn Dżibuti
Język urzędowy	arabski, francuski
Stolica	Dżibuti
Ustrój polityczny	republika
Głowa państwa	prezydent; Ismail Omar Guelleh
Szef rządu	premier; Dileita Mohamed Dileita
Powierzchnia; • całkowita; • wody śródlądowe	147. na świecie; 23 200 km²; 20 km² (~0,1%)
Liczba ludności (2008); • całkowita ; • gęstość zaludnienia	167. na świecie; 506 221▲; 21 osób/km²
PKB (2008); • całkowite ; • na osobę	; 0,973 mld. USD▲; 1240 USD▲
PKB (PPP) (2008); • całkowite ; • na osobę	; 1,883 mld. USD▲; 2400 USD▲
Jednostka monetarna	frank dżibutyjski (DJF)
Niepodległość	od Francji; 27 czerwca 1977
Religia dominująca	islam
Strefa czasowa	UTC +3
Kod ISO 3166	DJ
Domena internetowa	.dj
Kod samochodowy	DJI
Kod telefoniczny	+253

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ten artykuł dotyczy państwa. Zobacz też: Dżibuti - stolica tego państwa.

Dżibuti (fr. Djibouti, arab. جيبوتي), Republika Dżibuti (fr. République de Djibouti, arab. جمهورية جيبوتي) – państwo we wschodniej Afryce, nad Zatoką Adeńską i cieśniną Bab al-Mandab. Graniczy z Somalią (a dokładniej z Somalilandem), Etiopią i Erytreą.

Dawne nazwy Dżibuti: Somali Francuskie, Francuskie Terytorium Afarów i Issów

[edytuj] Polityka

[edytuj] Ustrój polityczny

Według konstytucji z 1992 roku, Dżibuti jest republiką, w której głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 6-letnią kadencję. Władze wykonawczą sprawują premier i rząd, powoływani przez prezydenta. Władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowy parlament - Izba Deputowanych z 65 deputowanymi, wybieranymi w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję. Jedyną legalną partią jest Ludowy Ruch na Rzecz Postępu, który rządzi nieprzerwanie od czasu uzyskania niepodległości przez Dżibuti w 1977 roku.

Powszechnie uważa się, że standardy demokracji w Dżibuti nie są spełniane.

[edytuj] Partie polityczne

RPP – Ludowy Ruch na rzecz Postępu (Ludowe Zgromadzenie na rzecz Postępu)
FRUD – Front na rzecz Przywrócenia Jedności i Demokracji
UMP – Związek na rzecz Większości Prezydenckiej – (koalicja w składzie: RP – Ludowy Związek dla Postępu NDP – Narodowa Partia Demokratyczna PPSD – Socjaldemokratyczna Partia Ludowa)

Zobacz też artykuł: Wybory prezydenckie w Dżibuti w 2005 roku

[edytuj] Podział administracyjny

Zobacz więcej w osobnym artykule: Podział administracyjny Dżibuti.

Dżibuti jest podzielone na 6 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (5 regionów i 1 miasto), które dzielą się następnie na 15 dystryktów.

[edytuj] Siły zbrojne

Siły zbrojne
wiek zdolności do służby wojskowej	18
zdolni do służby wojskowej wiek 18-49	mężczyźni: 95 328 kobiety: 87 795
przeszkoleni do służby wojskowej wiek 18-49	mężczyźni: 46 020 kobiety: 42 181
Wydatki na wojsko	29,05 mln USD (2005)
Wydatki na wojsko % PKB	3,8% (2006)

Siły powietrzne kraju nie posiadają własnych samolotów.

[edytuj] Historia

Zobacz więcej w osobnym artykule: Historia Dżibuti.

Tereny obecnego Dżibuti zamieszkiwały od wielu wieków plemiona Afarów i Issów, które prowadziły stałe kontakty handlowe z Arabami. Doprowadziło to do przyjęcia przez nich islamu jako własnej religii.

W 2. połowie XIX wieku Francuzi zainteresowali się terenami Rogu Afryki, położonymi nad Zatoką Adeńską. W latach 80. XIX wieku Francuzi utworzyli w tym regionie protektorat Somali Francuskie z gubernatorem Léoncem Lagardem. Somali Francuskie stało się jedną z francuskich kolonii w Afryce.

W roku 1947 kolonia zyskała status terytorium zamorskiego Francji, a w roku 1967 nazwa została zmieniona na Francuskie Terytorium Afarów i Issów. 27 czerwca 1977 roku Terytorium uzyskało niepodległość pod nazwą Dżibuti. Na czele Republiki Dżibuti stanął Hassan Gouled Aptidon.

W okresie od niepodległości Dżibuti doświadczyło klęski głodu oraz wojny domowej. W roku 1994 walki zakończyły się porozumieniem pokojowym. Obecnym prezydentem Dżibuti jest Ismail Omar Guelleh.

[edytuj] Geografia

Zobacz więcej w osobnym artykule: Geografia Dżibuti.

Krajobraz jeziora Asal

Państwo położone we wschodniej Afryce na Półwyspie Somalijskim. Leży nad Morzem Czerwonym, Zatoką Adeńska i cieśniną Bab al-Mandab. Graniczy z Somalią, Etiopią i Erytreą.

Dżibuti zajmuje obszary o charakterze pustynnym i półpustynnym. Powierzchnia górzysto-wyżynna, charakterystycznym krajobrazem są pasma gór zrębowych (na północy góry Mabla i Goda), które stanowią przedłużenie Gór Danakilskich, położonych w Erytrei. Topografia kraju ukształtowana jest głównie przez działalność wulkaniczną.

Klimat podrównikowy suchy, gorący, pustynny.

[edytuj] Gospodarka

Zobacz więcej w osobnym artykule: Gospodarka Dżibuti.

Targ w stolicy kraju Dżibuti

Dżibuti jest biednym, słabo rozwiniętym, niesamodzielnym gospodarczo krajem. Jest wspomagany z zagranicy, przede wszystkim przez Francję i Arabię Saudyjską. Podstawą gospodarki są usługi portowe i tranzytowe (przez terytorium tego kraju przechodzi wybudowana w początkach XX wieku na polecenie cesarza Etiopii linia kolejowa łącząca stolicę Etiopii Addis Abebę z portem w Dżibuti - w roku 2008 planowany był jej remont) z których pochodzi znaczna większość dochodów kraju. Priorytetowe znaczenie dla ekonomii kraju ma także rolnictwo, będące źródłem utrzymania dla niemal 4/5 społeczeństwa. Przemysł składa się z kilkunastu małych zakładów produkcyjnych (głównie przemysł spożywczy) oraz elektrowni cieplnej zasilanej ropą znajdującej się w stolicy kraju. Poza tym pozyskuje się także sól w okolicach Jeziora Assal.

Obowiązującą walutą jest Frank Dżibuti który dzieli się na 100 centymów.

W roku 2008 media doniosły, iż istnieje plan budowy największego na świecie mostu pomiędzy Jemenem a Dżibuti, który łączyłby Afrykę z Półwyspem Arabskim. Inwestycję miałaby być finansowana przez firmy z Jemenu, Francji i Arabii Saudyjskiej

[edytuj] Demografia

Zobacz więcej w osobnym artykule: Demografia Dżibuti.

Meczet w stolicy kraju, Dżibuti

Ludność Dżibuti składa się z dwóch głównych grup: Issów (Somalijczyków), którzy tworzą ok. 60% społeczeństwa, i Afarów (ok. 35%). Pozostałe 5% przypada na Europejczyków, (głównie Francuzów i Włochów), Arabów i Etiopczyków. Na początku lat 90. między Afarami i Issami dochodziło na tle narodowościowym do zamieszek, które przerodziły się nawet w krótkotrwałą wojnę domową.

Dominującą religią jest islam, chrześcijanie tworzą niewielką grupę, reprezentowaną przede wszystkim przez Europejczyków.

Choć oficjalnie językami urzędowymi są arabski i francuski, w użyciu jest także język somalijski i język afar.

[edytuj] Media

Rząd ma w posiadaniu główne gazety krajowe (La Nation), oraz Radiodiffusion-Television de Djibouti (RTD), która kontroluje krajowe radio i telewizje. W Dżibuti nie ma prywatnych stacji.

Rząd kontroluje prawie wszystkie elektroniczne media. Prywatne gazety i inne publikacje są generalnie udostępnione do wolnego obiegu, ale pod warunkiem że dziennikarze sami się cenzurują . Oficjalne media są bezkrytyczne wobec rządu.

[edytuj] Prasa

La Nation - dziennik rządowy
La Republique - periodyk opozycyjny
Le Renouveau - prowadzony przez opozycje

[edytuj] Radio

Radio Djibouti - kontrolowana przez RTD

[edytuj] Telewizja

Djibouti Television - kontrolowana przez RTD

[edytuj] Agencje informacyjne

Agence Djiboutienne d'Information - państwowa agencja informacyjna

[edytuj] Nauka i oświata

Nauka w szkołach odbywa się na ogół w języku francuskim. Coraz większą popularność zdobywają szkoły koraniczne. W Dżibuti nie ma żadnych uczelni wyższych.