Eter dietylowy
Z Wikipedii
| Eter dietylowy | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
 |
||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C4H10O C2H5OC2H5 |
|||||||||||||
| SMILES | CCOCC | |||||||||||||
| Masa molowa | 74,1216 g/mol | |||||||||||||
| Wygląd | klarowna, bezbarwna ciecz | |||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||
| Numer CAS | 60-29-7 | |||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||||||||
  |
||||||||||||||
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń: F+ - skrajnie łatwopalny Xn - szkodliwy |
|||||||||||||
| Temperatura zapłonu | -40°C (233,15 K) | |||||||||||||
| Temperatura samozapłonu | 170°C (443,15 K) | |||||||||||||
| Zwroty ryzyka | R: 12-19-22-66-67 | |||||||||||||
| Zwroty bezpieczeństwa | S: 9-16-29-33 | |||||||||||||
| Numer RTECS | KI5775000 | |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||||||
Eter dietylowy - organiczny związek chemiczny, o wzorze CH3CH2OCH2CH3 lub (C2H5)2O należący do rodziny eterów, zwany często "eter etylowy" lub po prostu "eter". Poprawną nazwą jest jednak eter dietylowy.
Ciecz bezbarwna, ruchliwa, o przyjemnym zapachu, słabo rozpuszczalna w wodzie, bardzo dobrze rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych (np.: aceton, etanol, benzen).
Ma właściwości narkotyczne, nasenne i znieczulające. Zdarzają się osoby spożywające eter, popularnie nazywany kropką.
Eter dietylowy otrzymuje się w wyniku dehydratacji alkoholu etylowego (działając nań stężonym kwasem siarkowym w temperaturze 140°C). W przemyśle otrzymywany jest w wyniku dehydratacji par alkoholu etylowego przepuszczanych nad Al2O3 lub zeolitami.
Głównie stosowany jako:
- rozpuszczalnik - w ekstrakcji oraz w wielu syntezach organicznych (szczególnie w reakcji Grignarda),
- do uzyskiwania niskich temperatur (łaźnia laboratoryjna),
- dawniej w lecznictwie jako środek nasenny i znieczulający.
Eter dietylowy jest skrajnie łatwopalną cieczą (temperatura zapłonu: -40°C, temperatura samozapłonu 170°C). Z powietrzem (i tlenem) tworzy mieszaninę wybuchową. Jego pary są cięższe od powietrza, co powoduje, że "pełzają" po stole laboratoryjnym, unosząc się z otwartej butelki. Możliwe jest więc podpalenie par eteru, nawet w odległości kilku metrów od otwartej butelki, co powoduje szybkie przeniesienie ognia i pożar. Jest to powód, dla którego należy bardzo ostrożne obchodzić się z nim (dobrze wentylowane pomieszczenie), a w szczególności nie wolno używać otwartego ognia przy wszelkich pracach z eterem.
Bardzo niebezpieczna, w pracach z eterem dietylowym, jest jego skłonność do tworzenia wybuchowych nadtlenków, w wyniku działania światła i kontaktu z powietrzem. Przed jego ogrzaniem należy wytworzone nadtlenki rozłożyć dodając metalicznego sodu. Wydestylowanie eteru do sucha powoduje często eksplozję na skutek tego, że na dnie kolby pozostają nadtlenki.
[edytuj] Bibliografia
- Słownik chemiczny, praca zbiorowa, Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", wydanie VII, Warszawa 1995.