Grupa społeczna

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Grupa społeczna – w psychologii społecznej i socjologii zaliczany do zbiorowości społecznej zbiór co najmniej trzech osób (w niektórych ujęciach dwóch), którego członkowie współdziałają ze sobą na zasadzie odrębności od innych, w celu zaspokajania własnych potrzeb, charakteryzujący się trwałą strukturą i względnie jednolitym systemem norm i wartości.

W socjologii pojęcie to jest uznawane za jedno z podstawowych, choć nie jest jednoznacznie rozumiane w różnych szkołach socjologicznych. W niektórych przypadkach pojęcie to było odrzucane jako stworzony na potrzeby nauki artefakt. W najszerszym rozumieniu jest to zbiór jednostek, między którymi zachodzą istotne stosunki społeczne.

Spis treści

[edytuj] Cechy konstytuujące grupę społeczną

  1. Składa się z minimum trzech osób. W niektórych przypadkach zakłada się, że do utworzenia grupy społecznej wystarcza dwie osoby, jednakże dopiero przy trzech osobach występować może struktura społeczna i niektóre typy stosunków społecznych (m.in. tworzenie koalicji, opozycji, mediacji), kontroli społecznej.
  2. Zachodzą w niej trwałe, częste i bezpośrednie interakcje nastawione na wspólne osiąganie wyznaczonego celu. Socjologami, którzy podkreślali te cechę jako konstytuującą grupę społeczna byli przede wszystkim George Homans i Robert K. Merton.
  3. Grupa społeczna charakteryzuje się względnie trwałą strukturą społeczną. Każdy jej członek zajmuje określoną pozycję i między nim a innymi członkami występują więzi społeczne. Miejsce w strukturze jest powiązane z przestrzeganiem przez jednostkę przyjętych w grupie norm społecznych.
  4. Grupę społeczną ująć można więc jako system statusów społecznych a także jej strukturę można ujmować jako powiązane ze sobą role społeczne wynikające z pozycji społecznych odgrywających je członków.
  5. Członkowie należący do grup społecznych mają świadomość przynależności do grupy oraz istnieją mniej lub bardziej wyraźne kryteria wyodrębniające tę grupę z szerszego otoczenia. Aspekt świadomościowy podkreślany był przede wszystkim w socjologii humanistycznej, m.in. przez Floriana Znanieckiego.

[edytuj] Struktury wewnÄ…trzgrupowe

W grupach społecznych wyróżnić można trzy typy struktur społecznych: strukturę komunikacji, strukturę przywództwa (władzy) oraz strukturę socjometryczną.

  • Struktura komunikacji odnosi siÄ™ do sieci wzajemnych interakcji w grupie, co jest istotne ze wzglÄ™du na szybkość przepÅ‚ywu informacji przy realizowaniu przez grupÄ™ celów.
  • Struktura przywództwa okreÅ›la relacje poddaÅ„stwa i dostÄ™p do wÅ‚adzy jednostek znajdujÄ…cych siÄ™ w grupie. Ze wzglÄ™du na styl kierowania grupÄ… jednostki mogÄ… mieć wiÄ™kszy lub mniejszy wpÅ‚yw na podejmowane decyzje. W przypadku tej struktury istotne jest zarówno przywództwo formalne w grupie, jak i istnienie przywództwa nieformalnego.
  • Struktura socjometryczna okreÅ›la wzajemne postawy jednostek wzglÄ™dem siebie, przede wszystkim wiÄ™zi emocjonalne, które spajajÄ… grupÄ™. Struktura ta ksztaÅ‚tuje siÄ™ pod wpÅ‚ywem indywidualnych potrzeb afiliacyjnych jednostek.

[edytuj] Spójność grupy

Jedną z ważniejszych zmiennych określających grupę społeczną jest spójność grupy (spoistość), która określa grupę jako zintegrowaną całość, brak występowania klik oraz wysokim stopniem konformizmu jednostek wobec norm i celów grupowych. Zazwyczaj spójność jest najwyższa w grupach małych, ze względu na silniejszą kontrolę społeczna względem postaw, norm i wartości.

[edytuj] Grupa społeczna a jednostka

Grupa społeczna wywiera na jednostki "nacisk" na podporządkowanie się wobec panujących w niej norm i wartości, przez co np. podczas socjalizacji "przekształca się" ona z jednostki biologicznej w jednostkę społeczną. W miarę wzrostu liczebności grupy, rośnie liczba możliwych stosunków interpersonalnych w niej zachodzących. Można to opisać wzorem [n(n-1)]\2, gdzie "n" oznacza liczbę członków.

Wymagania stawiane członkom grupy zamykają się w dwóch poziomach: wzór fizyczny (pozytywny – cechy fizyczne wymagane i negatywny – niepożądane) oraz wzór moralny – zespół cech jakie jednostka powinna wykazywać w swoim postępowaniu.

Suma dążeń członków do realizowania zadania zbiorowego wyraża się wolą zbiorową grupy. Jej istnienie przejawia się konsekwentnym i efektywnym realizowaniem zadań (świadomie określone skutki, które grupa jako całość chce wywołać). Często jest to podłożem dla zjawiska solidarności grupy.

Zbyt silne identyfikowanie się z grupą społeczną, występujące w tzw. "grupach żarłocznych" czy "grupach totalnych" prowadzi do patologicznego konformizmu, co objawia się m.in. syndromem grupowego myślenia.

[edytuj] Wzrost liczebności grupy

Wraz ze wzrostem liczebności grupy pogarsza się aktywne uczestnictwo członków grupy w jej działaniu (Prawo Olsona), rozrost grupy nie jest uzasadniony funkcjonalnie (Prawo Parkinsona).

  • zwiÄ™kszanie liczby czÅ‚onków obniża możliwość osiÄ…gniÄ™cia celu, chyba, że dokonamy podziaÅ‚u na grupy zadaniowe (wtedy możliwość osiÄ…gniÄ™cia wyznaczonych zadaÅ„ wydatnie siÄ™ zwiÄ™ksza)
  • zwiÄ™kszanie liczby czÅ‚onków zmniejsza jednolitość grupy
  • w dużych grupach obniża siÄ™ czÄ™stość i jakość komunikacji
  • tylko proste idee sÄ… w stanie poruszać masy – to, co ma być wspólne dla wszystkich musi zostać przystosowane przez najprymitywniejszych (Georg Simmel)

[edytuj] Rodzaje grup społecznych

  • Grupa spoÅ‚eczna zazwyczaj posiada okreÅ›lone kryteria rekrutacji czÅ‚onków i funkcje czÅ‚onka grupy (czyli jego powinnoÅ›ci wzglÄ™dem niej). Ze wzglÄ™du na kryteria przyjęć do grupy można wyróżnić grupy ekskluzywne, w których kryteria te sÄ… fundamentalne przy rekrutacji nowych czÅ‚onków oraz grupy inkluzywne, w których kryteria sÄ… mniej istotne.
  • Można różnicować grupy ze wzglÄ™du na wielkość. Grupy maÅ‚e to takie, gdzie czÅ‚onkowie majÄ… możliwość kontaktu bezpoÅ›redniego. W grupach dużych niemożliwy jest model komunikacji "każdy z każdym". W niektórych ujÄ™ciach duże grupy okreÅ›lane sÄ… jako Wielkie struktury spoÅ‚eczne i nie sÄ… uznawane za grupy spoÅ‚eczne.
  • Ze wzglÄ™du na formalizacjÄ™ struktury i stosunków spoÅ‚ecznych w grupie jak również stosunków spoÅ‚ecznych czÅ‚onków grupy z zewnÄ™trznym Å›rodowiskiem, wyróżnić można grupy formalne i grupy nieformalne
  • Ze wzglÄ™du na utożsamianie siÄ™ jednostek z grupÄ…, jej normami i wartoÅ›ciami wyszczególniane sÄ… grupy odniesienia.
  • Typologia grup spoÅ‚ecznych Charlesa Cooleya wyróżnia także grupy pierwotne oraz grupy wtórne.

[edytuj] Literatura

  • Mucha Janusz, Cooley, Warszawa 1992.
  • SzczepaÅ„ski Jan, Elementarne pojÄ™cia socjologii, Warszawa 1972.
  • Tönnies Ferdinand, Wspólnota i stowarzyszenie. Rozprawa o komunizmie i socjalizmie jako empirycznych formach kultury, Warszawa 1988.
  • Turowski Jan, Socjologia. MaÅ‚e struktury spoÅ‚eczne, Lublin 1999.

[edytuj] Zobacz też

urlop nad morzem hotele w³adys³awowo surmacki manager wakacje rumunia