Język wysokoniemiecki
Z Wikipedii
| Hochdeutsch | |
| Obszar | Niemcy, Austria, Szwajcaria i inne |
| Liczba mówiących | 100 milionów |
| Ranking | 9. |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie *Języki germańskie **Języki zachodniogermańskie ***Język wysokoniemiecki |
| Pismo | łaciński |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Niemcy, Austria, Liechtenstein, Szwajcaria, Luksemburg oraz Belgia, Dania, Włochy, jeden z urzędowych w Unii Europejskiej |
| Regulowany przez | ? |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | de |
| ISO 639-2 | deu/ger |
| SIL | GER |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) - część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim. Zespół ten jest bardzo zróżnicowany regionalnie i niektóre dialekty – takie jak dialekt używany w niemieckojęzycznej części Szwajcarii (schweizerdeutsch lub schwyzertüütsch, po polsku zwany też językiem alemańskim) – są czasem klasyfikowane jako osobne języki.