Płaszczyzna

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy pojęcia z dziedziny geometrii. Zobacz też: miejscowości o nazwie Płaszczyzna.
Dwie przecinające się płaszczyzny w przestrzeni trójwymiarowej

Płaszczyzna – jedno z podstawowych pojęć pierwotnych geometrii Euklidesa i geometrii absolutnej.

Intuicja płaszczyzny wpajana jest człowiekowi kultury zachodniej od dziecka poprzez obrazowanie płaszczyzny jako karty papieru, powierzchni stołu, czy płaskiego pola rozciągających się "w nieskończoność".

W wielu innych geometriach, na przykład geometrii analitycznej, płaszczyzna nie jest pojęciem pierwotnym, lecz zbiorem punktów.

Spis treści

[edytuj] Własności

Podstawowe własności płaszczyzn opisują aksjomaty geometrii absolutnej, inne są twierdzeniami, czyli wnioskami z aksjomatów. Uwaga: niektóre z podanych własności zachodzą wyłącznie w przestrzeni trójwymiarowej.

  • przez trzy niewspółliniowe punkty przestrzeni (tzn. nie leżące na jednej prostej) przechodzi tylko jedna pÅ‚aszczyzna
    • przez danÄ… prostÄ… i punkt nie leżący na niej przechodzi tylko jedna pÅ‚aszczyzna
    • przez dwie proste przecinajÄ…ce siÄ™ w jednym punkcie przechodzi tylko jedna pÅ‚aszczyzna
  • prosta przechodzÄ…ca przez dwa różne punkty pÅ‚aszczyzny zawiera siÄ™ w tej pÅ‚aszczyźnie
  • jeÅ›li dwie pÅ‚aszczyzny majÄ… jeden punkt wspólny, to majÄ… również drugi punkt wspólny
  • pÅ‚aszczyzna jest zbiorem punktów przestrzeni jednakowo oddalonych od dwu ustalonych punktów
  • każdy punkt pÅ‚aszczyzny należy do nieskoÅ„czenie wielu prostych
  • każda pÅ‚aszczyzna dzieli przestrzeÅ„ na dwa obszary, których częściÄ… wspólnÄ… jest ta wÅ‚aÅ›nie pÅ‚aszczyzna;
    Obszary te nazywamy półprzestrzeniami – płaszczyzna jest brzegiem każdego z tych obszarów.
  • każda prosta zawarta w pÅ‚aszczyźnie dzieli jÄ… na dwie części;
    Części te nazywane półpłaszczyznami. Dana prosta jest brzegiem każdej z dwu półpłaszczyzn.
  • prosta w przestrzeni może:
    • nie mieć punktów wspólnych z danÄ… pÅ‚aszczyznÄ… – nazywamy jÄ… wtedy równoległą do pÅ‚aszczyzny
    • mieć jeden punkt wspólny
    • być zawarta w tej pÅ‚aszczyźnie

[edytuj] Płaszczyzna euklidesowa

Jeżeli do listy wyżej wymienionych własności dodamy następujący aksjomat (tzw. V pewnik lub XI aksjomat Euklidesa):

przez dowolny punkt płaszczyzny, nie należący do danej prostej leżącej na tej płaszczyźnie, można poprowadzić tylko jedną prostą do niej równoległą,

to otrzymamy pojęcie płaszczyzny euklidesowej. Z tym właśnie pojęciem zaznajamiamy się w szkole.

[edytuj] Opis w przestrzeni R3

R3 jest modelem dla geometrii euklidesowej i poniższy opis dotyczy oczywiście płaszczyzny euklidesowej.

[edytuj] Równanie ogólne

W przestrzeni euklidesowej R3 płaszczyzna jest zbiorem punktów, których współrzędne spełniają w danym kartezjańskim układzie współrzędnych równanie:

Ax + By + Cz + D = 0,

przy czym liczby A, B, C nie mogą być jednocześnie równe zeru.

Jest to tak zwane równanie ogólne płaszczyzny. Wektor [A, B, C] jest wektorem normalnym prostopadłym do tej płaszczyzny.

[edytuj] Równanie normalne

Równanie normalne płaszczyzny, to równanie postaci:

αx + βy + γz + δ = 0.

Liczby α, β, γ interpretujemy jako cosinusy kierunkowe prostej prostopadłej do płaszczyzny. Spełniają one równość:

α2 + β2 + γ2 = 1.

Przejście z postaci ogólnej do normalnej dają wzory:

α = A/N, β = B/N, γ = C/N, δ = D/N,

w których współczynnik normalizujący N odpowiada normie (długości) wektora [A, B, C]:

N=\sqrt{A^2+B^2+C^2}.

[edytuj] Równanie odcinkowe

Do opisu płaszczyzny można też użyć równania odcinkowego:

\frac{x}{a}+\frac{y}{b}+\frac{z}{c}=1.

Ma ono tę zaletę, że od razu daje punkty przecięcia płaszczyzny z osiami współrzędnych układu: są to punkty (a, 0, 0), (0, b, 0), (0, 0, c).

Ma również istotną wadę: nie daje się w ten sposób przedstawić żadnej płaszczyzny przechodzącej przez początek układu współrzędnych (wówczas wszystkie mianowniki musiałyby być równe zeru, a = b = c = 0) ani też żadnej płaszczyzny równoległej do którejkolwiek osi (wówczas odpowiedniemu współczynnikowi lub parze współczynników należałoby przypisać wartość nieskończoną, \infty).

Przejście z postaci ogólnej lub normalnej do odcinkowej dają wzory:

a = − D / A = − δ / α
b = − D / B = − δ / β
c = − D / C = − δ / γ

[edytuj] Płaszczyzna przechodząca przez trzy punkty

Ponieważ istnieje tylko jedna płaszczyzna w \mathbb R^3 przechodząca przez trzy niewspółliniowe punkty, dlatego można jednoznacznie wyznaczyć tą płaszczyznę, czyli jeżeli płaszczyzna przechodzi przez trzy punkty: \bold p_1 = (x_1,y_1,z_1) , \bold p_2 = (x_2,y_2,z_2) i \bold p_3 = (x_3,y_3,z_3) jest określona następującym równaniem:

\begin{vmatrix} 
x - x_1 & y - y_1 & z - z_1 \\
x_2 - x_1 & y_2 - y_1& z_2 - z_1 \\
x_3 - x_1 & y_3 - y_1 & z_3 - z_1 
\end{vmatrix} = \begin{vmatrix} 
x - x_1 & y - y_1 & z - z_1 \\
x - x_2 & y - y_2 & z - z_2 \\
x - x_3 & y - y_3 & z - z_3 
\end{vmatrix} = 0.

lub:


\begin{vmatrix} 
x  & y  & z & 1 \\
x_1  & y_1  & z_1 & 1 \\
x_2  & y_2  & z_2 & 1 \\
x_3  & y_3  & z_3 & 1 
\end{vmatrix} = 0

[edytuj] Odległość punktu od płaszczyzny

Odległość punktu P o współrzędnych (xP, yP, zP) od płaszczyzny m zadanej równaniem ogólnym Ax + By + Cz + D = 0 lub normalnym αx + βy + γz + δ = 0 przedstawia wzór:

d(P, m)=\frac{|Ax_P+By_P+Cz_P+D|}{\sqrt{A^2+B^2+C^2}} = |\alpha x_P + \beta y_P+\gamma z_P+\delta|

[edytuj] Zobacz też

abc ferie sylwester Powiat Gryfino Og³oszenia polish webmasters tablice pami±tkowe